Jeśli w języku włoskim chcesz powiedzieć, że coś zaraz się wydarzy lub coś właśnie miało się wydarzyć, to bez wątpienia użyjesz konstrukcji:

➡️ stare per + czasownik w bezokoliczniku.

To taki moment „tuż przed” - jeszcze tego nie robisz (lub nie zrobił_ś), ale za chwilę się zacznie (lub chwilę później się zaczęło, albo nie...).

Widzisz więc, że możemy użyć tej konstrukcji zarówno w czasie teraźniejszym, jak i przeszłym.

👉 Presente - w czasie teraźniejszym używamy, gdy zaraz coś zrobimy. Tutaj odmieniamy czasownik stare w czasie presente:

- io sto
- tu stai
- lui/lei sta
- noi stiamo
- voi state
- loro stanno

i później dodajemy per oraz kolejny czasownik w bezokoliczniku czynności, którą chcemy wykonać:

Oto przykłady:

- Sto per uscire. - Zaraz wychodzę.

- Stai per andare a teatro? - Zaraz idziesz do teatru?

- Il treno sta per partire. - Pociąg zaraz odjeżdża.

- Stiamo per iniziare. -Zaraz zaczynamy.

👉 Passato – w czasie przeszłym używamy czasu imperfetto, więc przeszłego niedokonanego, bo coś miało się wydarzyć, ale zostało przerwane lub ostatecznie się nie wydarzyło. Tutaj więc czasownik stare odmieniamy:

- io stavo
- tu stavi
- lui/lei stava
- noi stavamo
- voi stavate
- loro stavano

i łączymy z per i również z czasownikiem w bezokoliczniku:

Oto przykłady:

- Stavo per chiamarti, ma poi è venuto Marco e ho dimenticato. – Miał_m do Ciebie zadzwonić, ale potem przyszedł Marek i zapomniał_m.

- Stavamo per partire quando è iniziato a piovere. -Mieliśmy już wyjeżdżać, kiedy zaczęło padać.

- Maria stava per cadere, ma l’ho tenuta io. - Maria już miała upaść, ale ją przytrzymał_m.

Podsumowując:

➡️ sto per… → zaraz coś zrobię,

➡️ stavo per… → miał_m coś zrobić (ale coś przerwało).

To jedna z tych konstrukcji, które warto znać w języku włoskim! 🇮🇹😊