Dosłownie: „kęs księdza”. Brzmi tajemniczo? I słusznie…😉 

W tradycyjnej kuchni włoskiej tak nazywano najlepszy, najbardziej soczysty kawałek mięsa🥩, który, według zwyczaju, odkładano dla najważniejszej osoby przy stole. Czasem dla gościa, czasem dla duchownego.

Dzisiaj odnosi się do najsmaczniejszej części potrawy lub dania, niekoniecznie mięsa, którą zwykle zostawiamy na koniec - ostatni kęs jest zawsze najlepszy.😊

Przykłady:
- Questo pezzo di pollo è il boccone del prete! - Ten kawałek kurczaka to najlepsza jego część!

- Guarda, ti lascio il boccone del prete, la parte migliore della torta! - Patrz, zostawię Ci najsmaczniejszy kawałek, najlepszą część ciasta!

Piękne, prawda? Włosi nawet najlepszy kąsek potrafią zamienić w metaforę.😄