CI to tylko dwie literki, ale we włoskim potrafią zastąpić całkiem spory kawałek zdania.😊

Dzisiaj zajmiemy się jednym konkretnym zastosowaniem CI. W tym przypadku CI jest zaimkiem i jego zadaniem jest zastąpienie czegoś, o czym już wcześniej powiedzieliśmy, żeby niepotrzebnie tego nie powtarzać.

Spójrz:

- Pensi ancora a quella proposta? - Nadal myślisz o tej propozycji?
- Sì, ci penso. - Tak, myślę o niej / o tym.

Zamiast powtarzać penso a quella proposta, Włoch po prostu powie: ci penso.

Najczęściej więc spotkasz CI z czasownikami, które łączą się z przyimkiem A:

⭐ pensare a qualcosa → pensarci - myśleć o czymś

- Hai pensato al regalo per Anna? - Pomyślał_ś o prezencie dla Anny?
- Sì, ci ho pensato ieri. - Pomyślałam o tym wczoraj.

⭐ credere a qualcosa → crederci - wierzyć w coś

- Credi a questa storia? - Czy wierzysz w tą historię?
- No, non ci credo! - Nie, nie wierzę!

⭐ riuscire a fare qualcosa → riuscirci - dać radę coś zrobić

- Riesci a finire tutto entro stasera? - Czy dasz radę skończyć wszystko do wieczora?
- Sì, ci riesco! - Tak, dam radę!

⭐ provare a fare qualcosa → provarci - spróbować coś zrobić

- Provi a preparare la pizza a casa? - Czy spróbujesz przygotować pizzę w domu?
- Va bene, ci provo! - Dobrze, spróbuję!

Ale CI może zastępować również wyrażenie wprowadzone przez przyimek SU:

⭐ contare su qualcosa → contarci - liczyć na coś

- Posso contare sul tuo aiuto? - Czy mogę liczyć na Twoją pomoc?
- Certo, ci puoi contare! - Oczywiście, możesz na to liczyć!

‼️ Ale uwaga na osoby! To bardzo ważne. CI w powyższym znaczeniu zastępuje rzecz, temat lub sytuację, a nie osobę.

- Penso al viaggio. → Ci penso. - Myślę o podróży. → Myślę o tym.

ale:

- Penso a Giulia. → Penso a lei. → La penso. - Myślę o Giulii. → Myślę o niej.

Nie powiemy więc ci penso, jeśli CI miałoby oznaczać konkretną osobę.

‼️ I uwaga na umiejscowienie! CI stoi zawsze przed odmienionym czasownikiem: ci penso, ci credo, ci provo, ci riesco, ci conto.

Ale z bezokolicznikiem przyczepia się do jego końca: pensarci, crederci, provarci, riuscirci, contarci.

Małe CI, a pozwala uniknąć powtarzania całych kawałków zdania.😊 Kiedy następnym razem usłyszysz ci penso albo non ci credo, zamiast zastanawiać się „ale co właściwie znaczy to ci?”, sprawdź, do czego odnosi się w poprzednim zdaniu. Bardzo często właśnie tam znajdziesz odpowiedź.😉